Bolesław Leśmian

Bolesław Leśmian (1877–1937) był polskim poetą, prozaikiem i krytykiem literackim, jednym z czołowych twórców XX wieku. Jego poezja, łącząca symbolizm, filozoficzną refleksję i ludową obrazowość, charakteryzuje się nowatorstwem językowym i głębokim egzystencjalizmem. Biographie ↓Plus ↓

Humeurs les plus fréquentes

Thèmes les plus fréquents

Poèmes

Bolesław Leśmian

Dziewczyna

Dwunastu braci, wierząc w sny, zbadało mur od marzeń strony, A poza murem płakał głos, dziewczęcy głos zaprzepaszczony. I pokochali głosu dźwięk i chętny domysł o Dziewczynie, I zgadywali kształty ust po tym, jak śpiew od żalu ginie... Mówili o niej: „Łka, więc jest!” — I nic innego nie mówili, I przeżegnali cały świat, — i świat zadumał się w tej chwili... Porwali młoty w twardą dłoń i jęli w mury tłuc z łoskotem! I nie wiedziała ślepa noc, kto jest człowiekiem, a kto młotem? „O, prędzej skruszmy zimny głaz, nim śmierć Dziewczynę rdzą powlecze!” — Tak, waląc w mur, dwunasty brat do jedenastu innych rzecze. Ale daremny był ich trud, daremny ramion sprzęg i usił!

Bolesław Leśmian

Dwoje ludzieńków

Często w duszy mi dzwoni pieśń, wyłkana w żałobie O tych dwojgu ludzieńkach, co kochali się w sobie. Lecz w ogrodzie szept pierwszy miłosnego wyznania Stał się dla nich przymusem do nagłego rozstania. Nie widzieli się długo z czyjejś woli i winy, A czas ciągle upływał — bezpowrotny, jedyny. A gdy zeszli się, dłonie wyciągając po kwiecie, Zachorzeli tak bardzo, jak nikt dotąd na świecie! Pod jaworem — dwa łóżka, pod jaworem — dwa cienie, Pod jaworem ostatnie, beznadziejne spojrzenie. I pomarli oboje bez pieszczoty, bez grzechu, Bez łzy szczęścia na oczach, bez jednego uśmiechu. Ust ich czerwień zagasła w zimnym śmierci fiolecie, I pobledli tak bardzo, jak nikt dotąd na świecie!

Biographie

Bolesław Leśmian (1877–1937) był polskim poetą, prozaikiem i krytykiem literackim. Urodził się w Warszawie, pochodził z rodziny żydowskiej, lecz tworzył w języku polskim. Jego twórczość poetycka, rozwijająca się w okresie Młodej Polski i dwudziestolecia międzywojennego, łączy elementy symbolizmu, filozofii egzystencjalnej oraz ludowej wyobraźni. W wierszach Leśmiana częste są motywy natury, miłości, śmierci i poszukiwania sensu istnienia, a świat przedstawiony przenikają byty fantastyczne i zjawiska nadprzyrodzone. Styl poety charakteryzuje się nowatorstwem językowym: tworzeniem neologizmów, wykorzystaniem archaizmów i gwar oraz rytmizacją zbliżoną do ludowych ballad. Do jego tomów poetyckich należą 'Sad rozstajny' (1912), 'Łąka' (1920) i 'Napój cienisty' (1936). Leśmian pisał również prozę, m.in. baśnie 'Klechdy sezamowe' oraz opowieść 'Przygody Sindbada Żeglarza'. Zajmował się także krytyką literacką i tłumaczeniami z rosyjskiego i francuskiego. Jego poezja, początkowo przyjmowana z rezerwą, z czasem zyskała uznanie krytyki literackiej. Leśmian zmarł w Warszawie w 1937 roku.

Application Learn Poems

Choisis un poème court de Leśmian et apprends-le par cœur aujourd’hui.

Apprentissage pas à pas, enregistrements vocaux à partager et rappels de révision.