Franciszek Karpiński

Franciszek Karpiński (1741–1825) był polskim poetą epoki oświecenia, zaliczanym do nurtu sentymentalnego. Urodził się na Pokuciu, w rodzinie szlacheckiej, a kształcił się m.in. w kolegium jezuickim w Stanisławowie. Pracował jako guwerner w domach magnackich, co umożliwiło mu kontakt z elitami intelektualnymi. Jego twórczość obejmuje sielanki, elegie, pieśni religijne i wiersze miłosne. Charakterystyczne dla jego poezji są prostota języka, emocjonalność oraz motywy natury i uczuć. Do najbardziej znanych utworów należą kolęda „Bóg się rodzi” i poranna pieśń „Kiedy ranne wstają zorze”, które na stałe weszły do polskiej tradycji. Był członkiem Towarzystwa do Ksiąg Elementarnych, działającego na rzecz reformy szkolnictwa. Jego zbiór „Zabawki wierszem i prozą” ukazał się pośmiertnie. Karpiński uznawany jest za jednego z głównych przedstawicieli sentymentalizmu w literaturze polskiej.