J.H. Leopold

Jan Hendrik Leopold was een Nederlandse dichter en classicus, geboren in 1865 en overleden in 1925. Zijn werk omvat onder meer de bundels 'Verzen' en 'Oostersch', die respectievelijk in 1895 en 1922 verschenen. In zijn gedichten komen thema's als verlangen, verval en de schoonheid van het vergankelijke sterk naar voren. Hij putte veel inspiratie uit de klassieke oudheid en uit oosterse poëzie, wat zijn werk een tijdloos en contemplatief karakter geeft. Zijn stijl wordt gekenmerkt door een uiterst zorgvuldige woordkeus, subtiele klankeffecten en een ingehouden toon. Leopold geldt als een van de belangrijkste vertegenwoordigers van het Nederlandse symbolisme. Zijn poëzie is relatief klein van omvang, maar heeft grote invloed gehad op latere generaties dichters. Naast dichter was hij werkzaam als leraar klassieke talen en als vertaler van onder meer Spinoza. Zijn nagelaten werk werd postuum uitgegeven en versterkte zijn reputatie als meester van de Nederlandse lyriek.