Maria Pawlikowska-Jasnorzewska

Maria Pawlikowska-Jasnorzewska (1891–1945) była polską poetką i dramatopisarką okresu dwudziestolecia międzywojennego. Urodziła się w Krakowie w rodzinie artystycznej, jako córka malarza Wojciecha Kossaka. Debiutowała tomem 'Niebieskie migdały' w 1922 roku. W swojej poezji poruszała przede wszystkim tematykę miłości, natury, przemijania i cielesności. Charakterystyczne dla jej stylu są zwięzłość, lapidarność obrazów oraz ironiczny dystans. Wydała m.in. zbiory 'Różowa magia', 'Pocałunki' i 'Surowy jedwab'. Pisała także utwory dramatyczne, w tym 'Baba-dziwo' i 'Mrówki'. Była związana z kręgiem poetów Skamandra, publikując w ich czasopismach. Po wybuchu II wojny światowej wyjechała do Wielkiej Brytanii, gdzie zmarła w Manchesterze. Jej twórczość zaliczana jest do ważnych osiągnięć polskiej liryki miłosnej.