Willem Kloos

Willem Kloos (1859-1938) was een Nederlandse dichter en criticus uit Amsterdam. Hij was een van de voormannen van de Tachtigers, een literaire beweging die rond 1880 opkwam en zich keerde tegen de domineespoëzie van de vorige generatie. Kloos pleitte voor l'art pour l'art: kunst moest uitsluitend schoonheid dienen, niet moraliteit of nut. Zijn poëzie, voornamelijk sonnetten, is introspectief en richt zich op het uitdrukken van diepe gevoelens en stemmingen. Kenmerkend zijn de nadruk op klank, ritme en beeldspraak, en het thema van de eenzame kunstenaar. Samen met onder anderen Frederik van Eeden en Albert Verwey richtte hij in 1885 het tijdschrift De Nieuwe Gids op, dat het platform werd voor de beweging. Zijn belangrijkste dichtbundels, 'Verzen' (1894) en 'Nieuwe Verzen' (1895), worden tot de hoogtepunten van de Nederlandse poëzie gerekend. De invloed van Kloos op de moderne Nederlandse letterkunde is aanzienlijk geweest.