Wyszukiwanie

Wyniki wyszukiwania

Cyprian Kamil Norwid, deszcz, w języku: polski Wyczyść filtry

KontemplacyjnyCyprian Kamil Norwid

W Weronie

Nad Capuletich i Montekich domem Spłukane deszczem, poruszone gromem Łagodne oko błękitu Patrzy na gruzy nieprzyjaznych grodów, Na wywrócone bramy do ogrodów I gwiazdę zrzuca ze szczytu. Cyprysy mówią, że to dla Juljety I dla Romea łza ta z nad planety Spada i w groby przecieka; A ludzie mówią, i mówią uczenie, Że to nie łzy są, ale że kamienie, I że nikt na nie nie czeka.
RomantycznyCyprian Kamil Norwid

Daj mi wstążkę błękitną

Daj mi wstążkę błękitną! Oddam Ci ją Bez opóźnienia... Albo daj mi cień twój z giętką Twą szyją! Nie, nie chcę cienia. Cień zmieni się, gdy ku mnie skiniesz ręką, Bo on nie kłamie! Nic od ciebie nie chcę, śliczna panienko, Usuwam ramię... Bywałem ja od Boga nagrodzonym Rzeczą mniej wielką: Spadłym listkiem, do szyby przyklejonym. Deszczu kropelką. —