Gedichten over het onderwerp: bieda

Gedichten over het onderwerp “bieda” op Poets.by.

Meest gelezen ▸

Cyprian Kamil Norwid

Nerwy

Byłem wczora w miejscu, gdzie mrą z głodu, Trumienne izb oglądałem wnętrze; Noga powinęła mi się u schodu Na nieobrachowanem piętrze. Musiał to być cud — cud to był, Że chwyciłem się belki spróchniałej... (A gwóźdź w niej tkwił. Jak w ramionach krzyża!...) — uszedłem cały! Lecz uniosłem pół serca, nie więcej, Wesołości — zaledwo ślad! Pominąłem tłum, jak targ bydlęcy, Obmierzł mi świat. Muszę dziś pójść do pani baronowej, Która przyjmuje bardzo pięknie, Siedząc na kanapce atłasowej. Cóż powiem jej?
Lees het gedichtUit het hoofd leren
VerdrietigCyprian Kamil Norwid

Larwa

Na śliskim bruku w Londynie, W mgle podksiężycowej, białej, Niejedna postać cię minie, Lecz ty ją wspomnisz struchlały. Czoło ma w cierniu czy w brudzie Rozeznać tego nie można; Poszepty z niebem o cudzie W wargach, czy piana bezbożna?... Rzekłbyś, że to Biblji księga, Zataczająca się w błocie, Po którą nikt już nie sięga, Iż nie czas myśleć o cnocie. Rozpacz i pieniądz — dwa słowa — Łyskają bielmem jej źrenic. Skąd idzie?... Sobie to chowa, Gdzie idzie?... Zapewne, gdzie nic!