Daniel Naborowski

Daniel Naborowski (1573–1640) był polskim poetą i tłumaczem epoki baroku, związanym z dworem Janusza Radziwiłła. Studiował w Wittenberdze, Bazylei i Orleanie, gdzie zdobył wszechstronne wykształcenie humanistyczne i medyczne. Jego poezja charakteryzuje się refleksją nad przemijaniem, marnością świata i kondycją ludzką, typową dla barokowego nurtu metafizycznego. W liryce miłosnej i dworskiej posługiwał się konceptyzmem, grą słów i paradoksem, nawiązując do poetyki marinizmu. Naborowski był także autorem licznych tłumaczeń, m.in. utworów Petrarki, Du Bartasa i Claude'a de Pontoux, przyczyniając się do rozwoju polskiej poezji barokowej. Do jego najbardziej znanych wierszy należą 'Krótkość żywota' i 'Na oczy królewny angielskiej'. Jako poeta dworski tworzył również panegiryki i utwory okolicznościowe, dokumentujące życie elit Rzeczypospolitej. Jego twórczość, choć w dużej części pozostała w rękopisach, wywarła wpływ na późniejszych poetów barokowych. Naborowski uznawany jest za jednego z wybitniejszych przedstawicieli wczesnego baroku w literaturze polskiej.