Paul van Ostaijen (1896-1928) was een Vlaamse dichter en prozaschrijver. Hij wordt geassocieerd met het expressionisme in de Nederlandstalige literatuur, maar verwerkte ook invloeden van dadaïsme en constructivisme. Tijdens de Eerste Wereldoorlog verbleef hij in Berlijn, waar hij in contact kwam met de internationale avant-garde. Zijn poëzie is experimenteel: hij maakte gebruik van vrij vers, klankherhalingen en een opvallende typografie, zoals in de bundel 'Bezette Stad' (1921), waarin de lay-out van de pagina's de chaos van de moderne stad weerspiegelt. Andere bekende bundels zijn 'Music-Hall' (1916) en 'Het Sienjaal' (1918). Naast gedichten schreef hij essays over poëticale kwesties, waaronder 'Gebruiksaanwijzing der lyriek'. Van Ostaijen overleed op jonge leeftijd aan tuberculose, maar zijn werk had een blijvende invloed op latere generaties dichters in het Nederlandse taalgebied.
Apprentissage pas à pas, enregistrements vocaux à partager et rappels de révision.
