285. Song—I Gaed a Waefu’ Gate Yestreen

I GAED a waefu’ gate yestreen, A gate, I fear, I’ll dearly rue; I gat my death frae twa sweet een, Twa lovely een o’bonie blue. ’Twas not her golden ringlets bright, Her lips like roses wat wi’ dew, Her heaving bosom, lily-white— It was her een sae bonie blue.

She talk’d, she smil’d, my heart she wyl’d; She charm’d my soul I wist na how; And aye the stound, the deadly wound, Cam frae her een so bonie blue. But “spare to speak, and spare to speed;” She’ll aiblins listen to my vow: Should she refuse, I’ll lay my dead To her twa een sae bonie blue.