Most read ▸
* * *
Не бядуй, што хмары
Сонца свет схавалі,
Нарадзіцца мусіць
Бура з гэтых хмар.
Праўда, ўсё прыціхла...
Бор замоўк і хвалі,
Але будзе бура,
Тым мацней удар!
Poems on the topic: прадчуванне
Poems on the topic “прадчуванне” on Poets.by.
З П. Вэрлена
Рыцар Няшчасьце, што скрозь езьдзіць пад маскай маўчком,
Сэрца старое прабіў мне зіхацяшчым кап'ём.
З сэрца старога струёй люнула яркая кроў;
Зьнікла пад сонцам яна, ў землю ушла між цьвятоў.
З губ маіх вырваўся крык, бліск маіх зрэнак пагас;
Дрогнуўшы, ўмёрла маё сэрца старое ураз.
Рыцар пад'ехаў бліжэй, ціха каня затрымаў,
Спрыгнуў з яго і рукой рану маю намацаў.
Цяжка у рану маю палец акуты ўхадзіў;
Сэрцу-жа голас цьвярды срога прыказ гаварыў.
Таркнуў халодны, як лёд, палец у сэрца маё,
І уваскрэсла у ім, чыстым і гордым, жыцьцё.
Сэрца бяз кропелькі зла, сэрца бяз кропелькі шкод,
Ўсё аднаўлёнае ўраз, білася ўзад і ўпярод.
Бледны, дрыжачы, я ўсё-ж веры даць шчасьцю ня мог,
Describe a feeling — we’ll find a poem
Or try: