Nasza czarna jaskółeczka — Streszczenie

To pogodna, niemal kołysankowa scenka o jaskółce, która po dalekiej podróży wraca do swojego gniazda. Osoba mówiąca patrzy na nią z czułością: ptak wraca, bo tu się wykluł, bo tu ma swoją kochaną strzechę i swój raj. Dom jest więc dla niego miejscem najważniejszym i najbezpieczniejszym. W drugiej części zwraca się wprost do jaskółeczki, gdy ta znosi piórka i mości gniazdo dla piskląt. Zachęca ją, by spokojnie słała to gniazdko, i zapewnia, że chłopcy pójdą swoją drogą i nie zrobią mu krzywdy. Czuje się tu ciepło, opiekuńczość i prostą radość z powrotu ptaka. Zdrobnienia oraz rytm nadają całości delikatny, serdeczny ton.