De ik-figuur spreekt de meiregen toe als een levende kracht en vraagt om groei, kracht en wijsheid. Steeds verlangt de spreker ernaar niet laag bij de grond te blijven, maar op te groeien als een boom uit het bos: iemand die overzicht heeft, stevig in het leven staat en uiteindelijk boven de wisselingen van het bestaan uitstijgt. De tegenstellingen maken dat verlangen voelbaar: geen gras, twijg of bloem, maar een boom. De herhaling van ‘stroom aan mijn lijf’ geeft de regen iets zuiverends en krachtgevends. Daardoor klinkt het gedicht als een lenteachtige, hoopvolle bezwering: open voor groei, maar ook vol ernst. Het roept een stemming op van verlangen naar innerlijke ruimte en houvast, alsof de spreker zich door de regen wil laten vernieuwen.
Meiregen — Samenvatting
Meiregen maakt dat ik grooter word — grooter word, Stroom aan mijn lijf, aan mijn hoofd! Dat 'k als een boom uit de bosschen groei en Niet als het gras aan den grond — Dat 'k als een boom uit de bosschen groei en De wereld kan zien in het rond!
Meiregen maak dat ik sterker word — sterker word, Stroom aan mijn lijf, aan mijn hart! Dat 'k als een boom in het leven sta en Niet als een twijg op het veld — Dat 'k als een boom in het leven sta en Vast bij der wereld geweld!
Meiregen maak dat ik wijzer word — wijzer word, Stroom aan mijn lijf, aan mijn ziel! Dat 'k als een boom in den hemel groei en Niet als een bloem in de wei — Dat 'k als een boom in den hemel groei en — Boven des levens getij!