Polały się łzy me czyste, rzęsiste
Polały się łzy me czyste, rzęsiste, Na me dzieciństwo sielskie, anielskie, Na moją młodość górną i durną, Na mój wiek męski, wiek klęski; Polały się łzy me czyste, rzęsiste...
Adam Mickiewicz
Polały się łzy me czyste, rzęsiste, Na me dzieciństwo sielskie, anielskie, Na moją młodość górną i durną, Na mój wiek męski, wiek klęski; Polały się łzy me czyste, rzęsiste...
Krótkie, osobiste wyznanie żalu. Podmiot mówi o łzach, które płyną nad kolejnymi etapami jego życia: nad dzieciństwem, które wspomina jako sielskie i anielskie, nad młodością określoną jako górna i durna, oraz nad wiekiem męskim nazwanym wiekiem klęski.
Read the full summary